knop nederlands button english
knop nederlands button english

Maandelijks verhaal door... Sophie


Sophie Leijdesdorff

Sophie Leijdesdorff is psycholoog, promovenda van Maastricht University en vaste onderzoeker bij @ease. In deze blog vertelt ze meer over dit onderzoek.

Onderzoek is @ease

Om ons werk binnen @ease te evalueren en verbeteren is wetenschappelijk onderzoek vanaf het begin een vast onderdeel van @ease. Samen met jongeren hebben we een korte vragenlijst ontwikkeld. Met deze vragenlijst kunnen wij bijvoorbeeld bijhouden hoeveel jongeren gebruik maken van @ease en of ze 1 keer of juist vaker langskomen. Ook kunnen we zien over wat voor soort onderwerpen jongeren graag willen praten en op welke manier ze bij @ease terecht zijn gekomen. Belangrijke informatie, want zo kunnen we zorgen dat @ease nog beter kan aansluiten op de behoeftes van jongeren.

Jongeren vullen anoniem de korte vragenlijst na hun gesprek in op een Ipad en alleen als ze dat zelf willen. Alle antwoorden worden trouwens anoniem geanalyseerd: we kunnen dus geen antwoorden koppelen aan specifieke jongeren. De gegevens die wij verzamelen met de @ease vragenlijst worden door de onderzoekers (o.a. van de Universiteit Maastricht) in het @ease team ook gebruikt om wetenschappelijke artikelen te schrijven, om zo onze ervaringen en kennis te delen met initiatieven zoals @ease over de hele wereld. Een eerste artikel is inmiddels gepubliceerd. Je kunt hier het volledige artikel lezen (in het Engels). We hebben het hier ook voor je samengevat of kijk deze vlog!

“Heb jij onze vragenlijst een keer ingevuld na je gesprek bij @ease? Dank je wel! Dat helpt ons om @ease verder te verbeteren!” Sophie Leijdesdorff, psycholoog, promovenda Maastricht University en vaste onderzoeker bij @ease.

Maandelijks verhaal door... Rianne en Thérèse


Oprichters

In 2017 startten Thérèse van Amelsvoort (links) en Rianne Klaassen (rechts) met @ease in Nederland. Naar voorbeeld van het Australische Headspace en passend bij de wereldwijde Youth Mental Health-beweging. In deze blog blikken ze terug op het jaar 2020 en laten ze zien hoe @ease inmiddels kan bouwen op een groeiende groep betrokken mensen.

We willen echt weten hoe het met je gaat… en dus luisteren we naar jouw verhaal!


Misschien kwam je zelf een keer binnenlopen bij @ease of sprak je met ons op de chat? Een moedige beslissing; we weten dat het niet gemakkelijk is om die eerste stap te zetten! Daarom willen we je bedanken voor je vertrouwen. En natuurlijk hopen we dat het een prettige ervaring voor je was.

Twijfel jij nog of je langs wil komen? Sinds we geopend zijn voerden we ruim 600 gesprekken met jongeren in Maastricht, Amsterdam, Heerlen en Rotterdam. Sinds dit jaar kun je ook via chat bij ons terecht. Qua tevredenheid met het gesprek geven jongeren ons een 4,5 op een schaal van 1 tot 5 (5 is het meest tevreden, 1 is niet tevreden). Zijn we best trots op!

Maar wat we doen bij @ease, is alleen maar mogelijk dankzij alle jongeren, vrijwilligers, professionals, lokale en landelijke partners van @ease. We waarderen jullie vertrouwen, steun en betrokkenheid enorm! Graag laten we zien hoe jullie allemaal meebouwen aan hulp die aansluit op de behoeften van jongeren. Lees hier verder.

Maandelijks verhaal door... Wico


Wico Mulder

Wico Mulder, is jeugdarts en ambassadeur van @ease. Hij praat veel met jongeren en is geïnteresseerd in de relatie tussen je gevoel en lichamelijke klachten. In deze blog vertelt hij hier meer over.

(On)bewuste emotionele pijn als oorzaak van lichamelijke klachten?

Uit onderzoek blijkt dat de meeste jongeren in Nederland gezond en veilig opgroeien. Toch zien we ook dat steeds meer jongeren spanning ervaren en stress voelen door bijvoorbeeld hun thuissituatie, een nare gebeurtenis, prestatiedruk op school en nu ook door Covid-19 en de impact van alle overheidsmaatregelen. Het willen voldoen aan de maatschappelijke norm van geluk, succes en het najagen van het ‘ideale plaatje’ vinden we normaal. Het is echter gezonder om goed naar je lijf te luisteren, balans te vinden en je eigen weg te ontdekken. Dat vergt moed, energie, doorzettingsvermogen en soms een luisterend oor.

Luisteren naar je lijf
Lekker in je vel zitten, op je tenen lopen, een brok in je keel hebben of vlinders in je buik hebben: deze uitdrukkingen heb je vast wel eens gehoord. Wat ze gemeen hebben, is dat ze de taal van ons lijf spreken; ze verbinden het hoofd met ons hart en onze buik oftewel ons denken met ons voelen. Je bewust worden van de relatie tussen ons fysieke lichaam en onze hersenen is van grote waarde voor je persoonlijke (mentale) gezondheid. Toen ik nog werkzaam was als jeugdarts, sprak ik veel met jongeren bij wie sprake was van een verhoogd (en langdurig) schoolverzuim. In eerste instantie was de reden vaak een lichamelijke klacht, zoals buikpijn, hoofdpijn of vermoeidheid. Uit het gesprek bleek vaak dat iemand niet ‘lekker in zijn vel’ zat en al lang (on)bewust rondliep met nare gevoelens en gedachten. Slecht slapen, geen eetlust en minder of geen zin in sport, sociale contacten of school zijn het gevolg.

Praten over je gevoel kan lastig zijn
Veel jongeren vinden het lastig om over hun gevoel te praten of zijn zich niet zo bewust van hun emoties. Overmatig studeren of werken, veel ondernemen met vrienden of afleiding zoeken in sociale media, roken, alcohol en drugs zijn bekende afweermechanismen om pijnlijke emoties niet te hoeven voelen. Het wegstoppen van emotionele pijn of je er niet van bewust zijn, kan echter wel degelijk een oorzaak zijn van aanhoudende lichamelijke klachten. Daarom is het bespreekbaar maken van je emoties - bijvoorbeeld de angst om niet goed genoeg te zijn, boosheid vanwege onrecht of verdriet door afwijzing - uiterst belangrijk.

Jongeren interpreteren klachten en problemen die zij ervaren in het begin nog niet als zorgelijk, terwijl er wel degelijk sprake kan zijn van risico’s. Soms gaan ze veel te lang door, totdat ze mentaal of fysiek ‘op’ zijn en professionele hulp een noodzaak is geworden. De veerkracht en weerbaarheid van deze jongeren kunnen dan juist een valkuil zijn! Met het stijgen van de leeftijd nemen emotionele problemen (somberheid, angst en paniek) sterk toe en deze hebben direct gevolgen in het hier-en-nu en kunnen schadelijk zijn voor een gezonde fysieke, mentale en emotionele ontwikkeling.

Voor het creëren van herstel en balans is het bespreken en geven van tips over leefstijl ondersteunend. Inzicht en kennis over bijvoorbeeld ontspanning, slaap, gezonde voeding, sport en bewegen, maar ook de rol en impact van roken, alcohol, gamen en sociale media, is van grote meerwaarde omdat ze een groot effect hebben op je herstel. Zelfredzaamheid en verantwoordelijkheid nemen (en krijgen) ten aanzien van een gezonde leefstijl hoort ook bij opgroeien en het leven.


Verbinding maakt het verschil
Voorkomen dat problemen erger worden en voorkomen dat jongeren langdurig professionele hulp nodig hebben, is essentieel. Van belang is dat we jongeren écht zien, horen wat er speelt door goed te luisteren en vragen te stellen, zodat jongeren zich ook echt begrepen en gehoord voelen. Oog hebben voor de diepere en lastige vragen, fundamentele problemen waar iemand mee worstelt, maar ook aandacht hebben voor wat er wel goed gaat of welke wensen en dromen (zingeving) er zijn. Een dergelijke grondhouding realiseert verbinding, maakt het verschil en verkleint de kans op verslechtering en bevordert herstel.

Daarom vind ik @ease zo ontzettend gaaf en belangrijk. Ik ben blij dat jongeren op steeds meer plekken in Nederland voor een écht gesprek, gratis en anoniem kunnen binnen lopen bij @ease (of online via een chatgesprek). Het werkt! Kijk voor een @ease bij jou in de buurt op www.ease.nl en als je dan toch op internet bent, neem dan een kijkje op www.jongerenhulponline.nl en www.ziemijnu.nl.

Wico Mulder
Jeugdarts Adolescenten / Arts Maatschappij & Gezondheid
Ambassadeur @ease

Maandelijks verhaal door... Nathalie


Nathalie Nolden

Vrijwilliger zijn is @ease
Wanneer was de laatste keer dat je je helemaal @ease voelde? Zit je ergens mee en wil je je hart luchten op een veilige manier? Misschien is het een idee om dat eens te proberen bij @ease! Even kort over wie ik ben en waarom ik je aanmoedig om met ons te komen praten: ik ben Nathalie (21), kom uit Duitsland. Ik studeer psychologie in Maastricht in mijn derde jaar. Ik ben vorig jaar lid geworden van het @ease-team, maar het voelt alsof ik al veel langer deel uitmaak van de @ease-familie. De eerste twee jaar van mijn studie heb ik voor de Wellbeing Movement van de UM gewerkt. En ik heb als vrijwilliger van @ease ook nog in Amsterdam gewerkt.

Waarom zou je met ons komen praten?
Ik kan me voorstellen dat het eng kan zijn om je open te stellen voor vreemde mensen en dat dit in het begin misschien ongemakkelijk aanvoelt, maar we doen ons best om je een veilig gevoel te geven! Het is normaal om je zorgen te maken over het komende examen, je op een bepaald moment in het leven hulpeloos te voelen, boos te zijn over bepaalde situaties uit je verleden of nerveus of angstig te zijn. Erover praten kan verlichting geven of zelfs een grote impact hebben. Als je het standpunt van een professional wil horen, hebben we altijd iemand op locatie (ook online) die we kunnen raadplegen of die direct met je kan praten. Je blijft anoniem als je ons bezoekt of als je via chat contact met ons opneemt. Je hoeft niet te wachten op een afspraak en bovendien kost het niets.

Over mijn ervaringen bij @ease
Vanaf het allereerste begin voelde ik me welkom en waardeerde ik de professionele setting. De basis van @ease wordt gevormd door vrijwilligers die voldoende worden opgeleid om goed te kunnen luisteren naar de problemen van jongeren. @ease zorgt ervoor dat de vrijwilligers zich altijd goed en op hun gemak voelen. Voor mij is een fijn werkklimaat erg belangrijk. Tijdens elke dienst die we op de locaties hebben, krijgen we ook de kans om meer te weten te komen over de andere vrijwilligers en professionals, ervaringen uit te wisselen, meer te leren over onze eigen gevoelens en samen een kopje thee te drinken. Ik vind het bijzonder dat we in Nederland een plek hebben gecreëerd waar mensen naar toe kunnen komen en over hun problemen kunnen praten zonder te vertellen wie ze zijn, zonder te hoeven wachten op een afspraak en zonder zich zorgen te hoeven maken over de betaling.

#Welovetolisten
We luisteren graag naar je: ongeacht het probleem dat je hebt. We proberen je verhaal altijd open en zonder oordeel te bekijken. Als je bij ons langskomt praat je privé met twee vrijwilligers die naar je luisteren of met je meedenken. Maar we bieden ook online hulp via chat, elke maandag t/m donderdag van 15:30 tot 18:00 uur. Daarnaast is er ook de mogelijkheid om ons te bellen.

Jouw verhaal is veilig
Je bent vrij om overal over te praten, maar je mag ook zeker voor jezelf houden wat je niet wilt delen. De meeste vrijwilligers zijn in jouw leeftijdscategorie, aangezien de meesten van ons studenten zijn. Het is fijn en handig om met mensen te praten die ongeveer even oud zijn als jij. En natuurlijk ben je altijd welkom om terug te komen. Je kunt ervoor kiezen om een ​​afspraak te maken, zodat we ervoor kunnen zorgen dat je weer dezelfde vrijwilligers krijgt als je dacht dat zij (of één van hen) je konden helpen op een manier die voor jou nuttig was. Als je je verhaal niet nog een keer wilt vertellen, kan het ook fijn zijn om weer met dezelfde persoon te praten. Het staat je natuurlijk ook vrij om tijdens je volgende gesprek bij @ease naar andere vrijwilligers te vragen.

Wat ik je vooral nog even wil zeggen:
Je bent waardevol! Jij bent belangrijk! Jouw problemen hebben het recht om gehoord te worden! Je hoeft dit niet alleen te doen!

Lijkt het jou leuk om een stuk te schrijven? Stuur het dan naar info@ease en we nemen contact met je op!

Maandelijks verhaal door... Deniece


Deniece

Fotografie: Martin Snoek


Ruim anderhalf jaar geleden kwam ik na een heftige en lange opname weer terug in de ‘normale wereld’ en dat is altijd even wennen. Een opname heeft impact en dit was in mijn leven weliswaar niet de eerste, maar wel veruit de heftigste geweest. Waarbij ik ook lange tijd de binnenkant van een isoleercel heb ervaren. Niet echt een aanrader kan ik je vertellen, om niet gewoon plat te zeggen dat het één van de meest traumatische ervaringen in mijn leven was. Mensonterend voelde het.

En dan sta je ineens weer ‘buiten’ en mag je weer opnieuw beginnen. Nu heb ik gelukkig wel altijd houvast gehad aan mijn creatieve uitlaatklep. Dat is zowat het enige in mijn leven, ja klinkt dramatisch, waarvan ik weet dat het me nooit in de steek zal laten. Ik heb al op jonge leeftijd aangevoeld dat ik iets met die kunst wilde gaan doen en heb de kunstacademie afgemaakt. Maar hoe graag ik ook kunst maak en schrijf en alle spectra van creatieve uitingen kan doen om mijn week te vullen; op een gegeven moment had ik meer nodig. Ik ben een enorm sociaal wezen en ik heb het toch wel nodig om met mensen te werken. Verder voelde het ook niet goed die uitkeringssituatie en alleen maar kunst maken. Ik wilde weer meedoen in de maatschappij en ook niet ingewikkelde constructies hoeven te bedenken als ik weer eens op een feestje was en mensen me vroegen of ik nu van mijn kunst kon leven.

Lieve mensen, dacht ik dan, kunst is de reden dat ik er nog ben.

Maar goed de zoektocht naar geschikt vrijwilligerswerk begon. Niet echt veel aanbod en ik was niet op zoek naar ‘bezigheidstherapie’, maar zocht een plek waar ik echt iets kon betekenen. Toevallig kwam ik via een vriendin aan een flyer van @ease en dit sprak me gelijk aan. Mijn kennis van menselijke psyche is buiten mijn zelfstudie ook enorm rijk geworden aan ervaring kan ik wel zeggen, dus het leek me ergens wel mooi als ik hier anderen mee kon helpen. Als ik niet naar de kunstacademie was gegaan, was ik zeker psychologie of iets in die richting gaan studeren en ik heb mezelf ook aardig wat bijgeschoold de laatste jaren. Ik vind het ontzettend fascinerend.

Ik ben netjes op intake geweest en heb de zeer waardevolle trainingen gevolgd. En al snel werd ik hartelijk verwelkomd bij deze gevarieerde en fijne groep mensen. Het voelde als een warm bad, niet alleen bij de vrijwilligers, maar ook bij de staf. Ik merkte al snel dat mijn kennis en ervaring ook nog eens feilloos aan konden sluiten bij het helpen van jongeren met problemen. Ik had en heb het gevoel dat ik mijn nare ervaringen kon omzetten via praktische tips, mijn ervaringskennis en empathie richting de jongeren die ons bij @ease bezoeken.

In het begin was ik wel een beetje onzeker of ik wel echt iets zou kunnen bijdragen, maar door de vele feedback ben ik ervan overtuigd dat ik echt iets kan toevoegen. Verder kwam er ook een enorme waardering voor mijn kunst, die ik dan ook mocht exposeren in de vestiging in Maastricht en later werd ik ook betrokken bij de inrichting van de nieuwe vestiging in Heerlen.

Het is nu ruim een jaar geleden dat ik @ease binnenstapte en ik heb het gevoel dat ik als mens weer helemaal ben opgebloeid. Naast de vele nieuwe vriendschappen ben ik ook meer over mijzelf te weten gekomen en heb ik ook in mijn eigen herstelproces veel kennis en handvaten gekregen. Ik ben ook gestart met nieuwe therapie en heb veel meer vertrouwen in mezelf en wat ik kan bijdragen. Ik ben zelfs weer aan het uitzoeken hoe ik weer betaald aan de slag zou kunnen gaan, waarbij ik ook mijn kwaliteiten op het creatieve vlak kan inzetten. @ease ziet mij en ik ben enorm dankbaar dat ik onderdeel mag zijn van deze mooie organisatie.

Deniece

Lijkt het jou leuk om een stuk te schrijven? Stuur het dan naar info@ease.nl en we nemen contact met je op!

Vera

Ken je het gevoel wanneer je net een geweldig boek uit hebt of een fantastische film hebt gezien? Dat gevoel van afwezigheid, wanneer je de perceptie hebt dat je niet echt in het hier en nu leeft omdat je gedachten nog vast zitten in een boek of film. Vast in een verhaal dat misschien beter, slechter, enger, veiliger, mooier of interessanter is dan het verhaal waar je nu in leeft.

Dat is wat er gebeurde toen ik een paar weken geleden een boek las genaamd Captain Corelli's Mandolin. Toen de laatste pagina kwam, mompelde ik zachtjes het laatste woord en werd ik meteen getransporteerd naar een hete zomer op een Grieks eiland, gevuld met het gezoem van bijen en de geur van pijnbomen. Een hele dag leefde ik in mijn fantasie, maar de realiteit kwam bij me terug toen ik uit het raam keek en een koppel voorbij zag lopen met mondkapjes op. 

Een citaat uit dit boek bleef hangen in deze rare tijden "(...) the ultimate truth is, that history ought to consist of the little people caught up in it”. Geschiedenis gaat niet alleen over de geweldige of slechte heersers en historische personen, het gaat boven alles over jou en mij. Wanneer we in de komende jaren terugkijken op Covid-19 of 2020 in het algemeen, zullen mensen over ons willen lezen; hoe we omgingen met de lock down, wat we dachten in 2020, hoe we verstrikt raakten in het leven.  Dat is hoe het idee van maandelijks verhaal is geboren. Elke maand wordt er een kort verhaal/blog gepubliceerd op de @ease website en sociale media, waar ik of een andere jongere zal delen wat ons bezighoudt (anoniem of ondertekend). Het kan over alles gaan: mentale gezondheid, studiestress, geluk etc.  Het doel? Om van elkaar te leren! Een manier voor schrijvers om iets kwijt te kunnen, een manier voor lezers om te lezen, te leren en geïnspireerd te raken door anderen.

Lijkt het jou leuk om een stuk te schrijven? Stuur het dan naar info@ease.nl en we nemen contact met je op!

Groetjes, Vera